reklam
reklam

Mediterranean 5N1K

Tek kişilik bir koltuğun yalnızlık hikayesi

Tek kişilik bir koltuğun yalnızlık hikayesi
Avatar
Fatma Kambur( fkambur@mediterraneanpress.com.tr )
37.854
24 Eylül 2018 - 13:02

O gece kadın her zaman yaptığı gibi tek kişilik koltuğa oturdu ve düşüncelere daldı. Yapayalnız bir insanın birçok şeyin üstesinden gelmeye çalışması ve birkaç parçaya bölünmesi ona çok adaletsizce geliyordu. Ve bu adaletsizlik tam kırk küsür yıldır duraksız devam ettirildi. O anda gözleri halıya takıldı. Ta ilk evlendiği zamanlardan kalma, bilmem kaç küsür yıllık halıya…

Her deseninde yaşadığı farklı bir ana gitti. Birinde kocasından yediği dayakları, ötekinde çocuklarının ağlayışını, bir diğerinde hak etmediği bu yaşam biçimine karşı mücadele verirken daha da çok içine çekilişinin ıstırabını yaşayan ruhunun hıçkırıklarını gördü. Umutsuz bir ev kadını mıydı? Asla. Çünkü hiçbir zaman yenilmemişti elinin hamuruyla sen karışma, diyenlere… Kaybettiğini sandığı her yenilgi onun zaferiydi. O kaybettikçe hayat karşısında ‘güçlü bir kadın’ kazanıyordu benliğinde. Kadın irkildi birden çalan telefonun sesiyle…
Arayan ikiz kız kardeşiydi.
İyi misin? Birden içim sıkıldı ve seni aramak istedim.
Hissetmiş olmalısın.
Ne oldu?
Her zamanki gürültü patırtı işte…
Daha ne kadar sabredeceksin merak ediyorum.
Gittiği yere kadar…
Gitmesi gereken bir yer yok aslında anlamadığın nokta burası.
Neyse boşver bunları var mı önemli bir şey?
Yok, öylesine aradım, dedim ya içim sıkıldı aklıma sen geldin.
Bu ayki yazında tek kişilik bir koltuğun yalnızlık hikâyesini yazsana…

Kız kardeşi ‘‘Seni seviyorum’’ dedi ve gülümseyip telefonu kapattı. Kadın kendi yalnızlığına gömüldü yeniden. Kafasının içindeki sesler susmak bilmiyordu. O da merak ediyordu aslında daha ne kadar dayanabileceğini… Dahası o bir kadındı ve yıllarca bunu unutup birinin malıymış gibi yaşamıştı. Koca dayağı, kaynana dırdırı, hangi çağda olursa olsun değişmiyordu. Sadece modern bir hal alıyordu. Okumuş olmak yetmiyordu hiçbir şiddete dur demeye… Kadındı unutturulduğu kadar belki de daha fazlası da vardı. Anneydi mesela fakat hep acı emzirmişti göz bebeklerini. Her gece ağlayarak sızmıştı yatağın bir ucunda. Kadındı. Eksik etekti, eli para tutmamalıydı. Yeri yoktu ekmek kavgasında. Kadındı cahildi, susup oturmalıydı sessizce. Kadındı, kahkahası günahtı sevinmemeliydi alenen. İçinde bastırmalıydı her duyguyu. Kadındı ve baş rölüydü tek kişilik bir koltuğun yalnızlık hikayesinin…

HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT
Yorum Yok

YASAL UYARI! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen kişiye aittir.

Copyright © 2018 - Mediterranean Press Group. Haber ve makale içerikleri kaynak gösterilmeden alıntı yapılamaz.

buy Instagram views